Η δημιουργία βγαίνει μέσα από την έλλειψη τελειότητας.Μοιάζει να βγαίνει μέσα από μόχθο και απογοήτευση.Από εδώ, νομίζω, βγήκε η γλώσσα.Βγήκε από την επιθυμία μας να ξεπεράσουμε την απομόνωση και να συνδεθούμε μεταξύ μας.Πρέπει να ήταν εύκολο τότε που ήταν απλώς θέμα επιβίωσης.''Νερό''. Βρήκαμε έναν ήχο γι' αυτό.''Τίγρη πίσω σου!''Φτιάξαμε έναν ήχο γι' αυτό αλλά γίνεται πραγματικά ενδιαφέρον, όταν χρησιμοποιούμε το ίδιο σύστημα συμβόλων για να μεταδώσουμε τα αφηρημένα και άυλα πράγματα που βιώνουμε.Τι είναι ''απογοήτευση''; Τι είναι ''θυμός'' ή ''αγάπη''; Οταν λέω ''αγάπη'' ο ήχος βγαίνει απ' το στόμα μου και χτυπά στο αυτί τού άλλου ταξιδεύει μέσα στον λαβύρινθο του εγκεφάλου του μέσα από αναμνήσεις αγάπης ή έλλειψης αγάπης.Λέει ότι καταλαβαίνει, αλλά πώς το ξέρω αυτό; Οι λέξεις είναι αδρανείς.Είναι απλώς σύμβολα. Είναι νεκρές. Και τόσο μεγάλο μέρος των εμπειριών μας είναι άυλες.Αντιλαμβανόμαστε τόσα που δεν μπορούν να εκφραστούν κι όμως, όταν επικοινωνούμε μεταξύ μας και νιώθουμε ότι έχουμε επαφή και ότι μας καταλαβαίνουν...νομίζω ότι έχουμε ένα συναίσθημα ψυχικής επικοινωνίας.
Μπορεί να είναι κάτι φευγαλέο, αλλά γι' αυτό ζούμε....
