Σου παροτρύνω να καβαλήσεις
αυτόν τον άνεμο που έχεις μέσα σου
και να πετάξεις ελεύθερα πλέον στα σύννεφα.
Σαν δυο τεράστια χείλη
αυτά τα σύννεφα θα έρθουν
και θα φιλήσουν τις παρυφές του βουνού,
όπως τα χείλη του μωρού
που αγκαλιάζουν το στήθος μιας μάνας…
Και ο ήλιος θα τους χαρίσει
το μοναδικό του δώρο...
Ένα μωβ πέπλο για να καλύψουν τον έρωτα τους...
Κ.Α.ποτε
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου