Αγγελικες σκεψεις

Ήθελε να της πει να μην φύγει αλλά δεν το έκανε και έτσι εκείνη εφυγε. Τώρα πάλι καθισμένος οκλαδόν μέσα στη μπανιέρα είχε το κεφάλι του κάτω από την βρύση όπου το νερό έπεφτε καυτό. Ήταν η συνηθισμένη κίνηση του για να μπορέσει να την θυμάται. ΟΙ συνειρμοί οι οποίοι τον οδηγούσαν σε αυτήν ήταν πολλοί. Το αποτέλεσμα τους ήταν να φτάσει στην μεγίστη ΣΚΕΨΗ. Αυτή η γνώση της ΣΚΕΨΗΣ ήταν που τον διαφοροποιούσε από τους ανθρώπους και ήταν στην συνομοταξία των αγγέλων. Αλλά τον τελευταίο καιρό γινόταν σκότα από το αλκοόλ και δεν μπορούσε να την κρατήσει...Ο βασικός συνειρμός πήγαινε κάπως έτσι .’’αυτό το νερό που κυλάει πάνω στο κεφάλι μου ποτέ ουσιαστικά δεν θα το ακουμπήσει..υπάρχει τεραστία απόσταση σε μοριακό επίπεδο. Από την άλλη όταν ανοίγω το στόμα μου να πιω τζονι ποτέ και αυτό δεν θα ακουμπήσει τα σώθηκα μου. Οπότε αφού ούτε από έξω ούτε από μέσα δεν υπάρχει καμία ουσιαστική επαφή με τίποτα νιώθω σαν ένα γάντι.. ..που πρέπει να στρέψω τι σκέψη μου? Μια στιγμή ‘’ εκείνη την ώρα πάντα σήκωνε το κεφάλι του γιατί άρχιζε να πλησιάζει . ‘’ Πριν από διακόσιες χιλιάδες χρόνια ο ανθρωπινός εγκέφαλος τριπλασιάστηκε σε μέγεθος .Η επι στημη δεν μπόρεσε να εξηγήσει αυτήν την μεγέθυνση πέρα ενός μέρους που είναι ότι μεγάλωνε όγκος του εγκέφαλου. Γιατί αυξήθηκε τόσο ο εγκέφαλος? Για να αποθηκεύει αναμνήσεις ..Όσο περισσότερο το ανθρώπινο θηλαστικό άρχισε να ζει και να κάνει διανοητικές εργασίες τόσο μεγαλύτερο αποθηκευτικό χώρο χρειαζόταν. Όμως η αύξηση της μνημονικής αποθηκευτικής χωρητικότητας ήταν πολύ μεγαλύτερη από ότι χρειαζόταν. Ακόμα και για τώρα ζούμε τριπλάσιο χρόνο από ότι οι προγονοί μας και η κοινωνική μας ζωή έχει αυξηθεί με γεωμετρικό τρόπο είναι πολύ μεγάλος ο αποθηκευτικός χώρος..Μήπως γιατί η εξέλιξη μας προετοιμάζει για μια αθάνατη ζωή? Από όλες τις αισθήσεις μου αυτή που συνδέεται άμεσα με το ποιον των αναμνήσεων είναι η όσφρηση .Η τελευταία αίσθηση που μας αφήνει όταν πεθαίνουμε είναι η ορσφηση .’’
Ξαφνικά εκείνη την ώρα ξαναγύρισε. Ήταν λουσμένη με την βεβαιότητα της απολυτής αληθείας. Ναι ήταν η ΣΚΕΨΗ.. άνοιξε την αγκαλιά της τον έβαλε μέσα όπως οι μανές πιάνουν τα μονάκριβα μωράκια τους για να τα θηλάσουν. Ένιωσε τη σιγουριά της και αφέθηκε στην μοναδική αίσθηση της υπέρτατης αληθειας…Αυτή η αλήθεια ήταν ….ε..ξανά για μπάνιο και βλέπουμε