Μακρια και μισημενοι

ΜΙκρός ηθελα να γινω ξυλουργος.Ειχα καταληξει σ'αυτην την αποφαση πιο πολυ μαλλον γιατι μου αρεσε η μυρωδια του φρεσκοκομμενου ξυλου και του πριονιδιου..Οσο μεγαλωνα οι γονεις μου με στρεφαν σε πιο επιστημονικους τομεις μιας και ειχα την πνευματικη διαυγεια και ικανοτητα να λυνω μαθηματικες ασκησεις σχετικα ευκολα.Ολοι μου οι φιλοι ειχαν ηδη και αυτοι μπει σε παρεμφερη τριπακια επηρεαζομενοι απο τους δικους τους βεβαια γονεις.Η κοινωνικη κατακραυγη απεναντι σε πρακτικα επαγγελματα ηταν εμφανης μιας και οταν ελεγες οτι σπουδαζω μαθηματικα η φυσικη η οτιδηποτε αλλο σε καταστουσε μορφωμενο και εξυπνο.Στο διαβα της ζωης μου γνωρισα ατομα που ουτε καν αξιζει να χρησημοποιησεις σαλιο για το ποιον τους ,επιστημονες βεβαια με μεταπτυχιακα και διδακτορικα με βασικο τους ομως γνωρισμα το οτι ηταν ανθρωπακια.Βολεμενοι απο το συστημα απο μικρη ηλικια,διεφθαρμενοι οπως οι γονεις τους,αναγωγοι χωρις ουσιαστικη παιδεια αλλα επιστημονες.Γλειφτες για πιπες..Απο την αλλη εχω γνωρισει ατομα με παιδεια, πλουσιους σε αισθηματα ,ανθρωπια και γνωσεις.Βεβαια ειναι γεωργοι,καθαριστες,ξυλουργοι,οικοδομοι και γενικα ανθρωποι που δουλευουν σε τετοια αηδιαστικα επαγγελματα κατωτερης φυσης ενος ακαδημαικου η επιστημονα.Η συναναστροφη μου με τετοια ατομα με θετει ,στα ματια των συναδελφων μου, σε περιθωριποιηση και γενικα αποκλεισμο απο την επιστημονικη κοινοτητα σαν μελλοντικος ακαδημαικος..Αλλα χιλιες φορες αγκαλια με υπεροχες συζητησεις με πραγματικα ομορφους σε ολα τα επιπεδα ανθρωπους παρα να βλεπω τους μελλοντικους σαπιους ημιάνθρωπους της 'γνωσης'.Ευχη μου να ψοφησουν ,για τα κομπλεξ και τους κοινωνικους σκατοδρομους που εχουν δημιουργησει και οδηγησει την κοινωνια μας.